خدای من ! نمی دانم این جملات از چه کسیه ، شاید به تو نسبت داده اند ؛ ولی زیباست؛ «وقتی بنده ام به نماز می ایستد آنقدر به بنده ام توجه می کنم که انگار فقط همین یک بنده را دارم ولی بنده ام آنقدر بی توجه است که انگار هزاران خدا دارد» ولی خدای من! تو بدون من هم ،خدایی اما من بدون تو هیچم نه فقط در نماز که در تمام لحظات زندگیم منو به خودم وامگذار می دانم همیشه با منی و شاید

قضاوت خدا از روی آگاهی است و قضاوت انسان از روی نا آگاهی است. پس آگاه باشیم که به هیچ وجه، هیچ کس و هیچ چیز را قضاوت نکنیم و قضاوت را به خدا بسپاریم. "باتشکر از آقای بابک بابت بیان این متن زیبا" < رها >

یا مقلب القلوب والابصار یا مدبــ,ر اللیل و النهــار یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال ای مهربان ترین مهربانان، حال ما را به بهترین حال متحول گردان.

"غصه داری از این که نمی تونی آزاد و رها باشی و اون طور که دلت می خواد زندگی کنی همیشه یه چیزی هست که دست و بالت رو بند می کنه دلت می خواد همه آزاد و بدون وابستگی به هم زندگی کنن از این که چیزی بهت تحمیل بشه عصبانی می شی و غصه می خوری دوست داری مثل مولکول های هوا، آزاد و در کنار هم باشید" این غصه اساسی همه انسان هاست. برای مثال، در دوران مجردی، با پدر و مادر به مشکل برخورد می کنیم. می گیم ازدواج کنیم، به آزادی می رسیم. ازدواج می کنیم، اسیر همسر و فرزند می شیم. بعد می گیم خوش به حال شما که مجرید. غافل از این که وقتی مجرد بودیم همین ما بودیم که می خواستیم